Balansverslag

Na een semester lang van boeken lezen kan ik één ding concluderen: mijn liefde voor lezen is alleen nog maar gegroeid. Lezen is er bij mij van toen ik klein was met de paplepel ingegeven. In mijn familie vind je dan ook enkele grote leesliefhebbers en ik ben er één van.

 

Toegegeven, niet alle boeken die ik heb gelezen konden mij bekoren. Sommige waren net iets te realistisch voor mij en ik lees echt niet graag verhalen waaruit scenes zich soms voor mijn eigen voordeur lijken af te spelen.

Het boek dat me het meest is bijgebleven van de vijf die ik heb gelezen is ‘Een schitterend gebrek’. Het verhaal vond ik geweldig alsook het historische aspect. Ook ‘Allemaal willen we de hemel’ heeft me aangenaam verrast al moet ik eerlijk toegeven dat ik deze laatste al sneller zou aanraden aan toekomstige leerlingen van mij dan ‘Een schitterend gebrek’.

Wat ik ook leuk vond was het feit dat we deze boeken lazen in het kader van het vak ‘Nederlands Literatuur’. Constant bezig zijn met literatuur in de les en dan alles wat je geleerd hebt toepassen op eigen gelezen literatuur… Fantastisch! Een groot verschil met de lessen Nederlands vroeger waar je boekbespreking bestond uit een samenvatting van het verhaal en je eigen opinie.

Ook de boekendiscussies waren een leuke afwisseling. Ik had echt het gevoel dat we een boekenclubje hadden zoals je vaak ziet in van die Amerikaanse series. Wat ik vooral interessant vond was dat ondanks iedereen in de groep hetzelfde verhaal woord voor woord heeft gelezen, ze het toch anders hadden ervaren.

 

Met spijt in het hart neem ik dan ook afscheid van de lessen literatuur en de gezelligheid van de boekendiscussies. Al moet ik heel eerlijk zijn… Ik ben ook wel ergens blij dat het voorbij is. Mijn ‘still to read pile’ is namelijk de afgelopen maanden aardig gegroeid en ik kan dan ook niet wachten tot ik opnieuw ‘vrij’ kan lezen en zo terug de toestemming krijg van mijn mama om opnieuw nieuwe boeken aan te schaffen.

| Viewed
times

0 Comments

Leave a comment...